Drooling Monkey Business. :]

2012-01-23T08:43:00.000-08:00

PUSA AT DAGA

Ibibigay ko sa larong Pusa at Daga ang "Hindi-ko-inakalang-napakasaya-nitong-larong-'to! Award" dahil:

*Naging pusa ako at naranasan kong makipagsiksikan sa legs ng mga taumbayan

*May idea kasi ako sa laro kasi report namin yun, at feeling ko medyo boring

*Ang saya kasi nagtitilian lahat ng nakabantay sa pusa

*Ang saya habulin ni Ma'am Jo!

Hindi ko lang talaga inasahan na mag-eenjoy ako sa larong 'to. Feeling ko kasi, kailangan nang hyper na pusa para mas maging thrilling yung laro. Yung tipong ka-career-in niya yung pagsuot sa mga legs ng tao, at pagtalon sa mga balikat ng tao.

Kaya binibigay ko ang "Pinaka-kinareer-ang-pagiging-pusa Award" sa sarili ko! Ang kapal ng mukha ko (HAHAHA), pero ang saya kasi gagawa ka talaga ng paraan para mataya mo yung mga daga. Hindi naman sasaya yung laro once na mag-istambay lang yung pusa sa labas, 'di ba?

BASKET NG PRUTAS

And the "Nakakatamad-Lang-Hindi-Maging-Taya Award" goes to: Basket ng Prutas!

*Ni hindi ako tumakbo

*Ni hindi ko mafeel ang enjoyment ng mga taya kahit ba nagtititili na si Sakura para lang hindi maging taya

*Feeling ko hindi masyadong naspread-out yung pagiging taya (Sana may limitation)

Pero feeling ko bored lang lahat ng kaklase ko kaya hindi ko rin naenjoy. Hindi ko alam kasi hindi rin ako nag-enjoy. Masaya siguro siya pag mas mabilis yung taya. Mas lalong naging boring, in my opinion, nung marami nang tumatakbo, kasi mas nakakalito, at mas tatamarin ka.

Pero ibibigay ko kay Yssa ang "Pinaka-daring na Taya Award", kasi akalain mo yun, nagtanggal siya nang sapatos just to chase other people! Ang saya kasi ang bagal niya tumakbo nung may sapatos siya, tas naging Road Runner nung nawala. Bravo!

MORO-MORO

"Umulan-man-o-bumagyo Award" ang ibibigay ko sa Moro-Moro kasi:

*Hindi nagpaawat ang klase namin kahit umuulan at madulas ang floor

*Nadulas ako, pwet-first ang sobraaaaaang sakit nun

*Ang saya pag nagkakaroon ng extensions yung base

Dito ko na-explore yung pagiging creative ko sa mga games. Siguro kasi nilalaro ko na 'to nung bata pa ako, so parang gumagawa na ako ng variation para lang manalo, na umabot pa sa point na nadulas ako at mapahamak ang aking buhay (charot).

At ibibigay ko rin kay Vince Liban ang "Dumudulas-pa-para-manalo Award" kasi isa rin siya sa mga nadulas. Ang saya lang kasi kami yung dalawang nadulas, plus kami pa yung groupmates. Sana na-appreciate ng groupmates ko yung kapahamakang nangyari. HAHAHA.

SIS-SIS-KI

"Pinaka-maaksyong Game Award" ay para sa Sis-sis-ki kasi dito ko naramdaman ang intense na laro. Grabe lang yung hilahan!

*Bobo pa ako kasi inaabot ko talaga yung paa ni Yssa para lang mataya kahit pwedeng hilahin

*Teamwork is a very essential element in this game

*And technique

*At creativity sa kung pano mo siya tatayain

Saka ang dali lang mandaya sa larong 'to. Hindi mo kasi alam kung paano mo bibilangin yung ilang beses mong nataya yung paa ng kalaban mo; skills mo na yun. Pero bilib ako kay Yssa, kasi keribels niya talaga ang pagiging kalaban. Akalain mo yun, ayaw magpahatak kahit pagtulungan na namin ni Vince?! Kaya sa kanya na ang "Pinakamahirap-kalabanin Award."

HAWAKAN ANG KULAY

Ibibigay ko sa Hawakan ang Kulay ang "Pinaka-imaginative Award" kasi:

*MAPAPAISIP KA TALAGA

*Well, eto ang pinaka-challenging kasi eto ang tanging laro na pinag-isip ako (as much as naalala ko pa yung mga laro)

Ang saya. Ang saya magkunwari na hawak mo yung kulay na yun. (HAHAHA) Ang saya kasi maghahanap ka talaga ng mga bagay para lang hindi mataya. Ang daling maging taya, at mahirap hindi maging taya, kaya ang saya.

"Pinaka-creative Award" naman ay mapupunta kay Ma'am (YEHEY) kasi ang galing mag-isip ni Ma'am ng kulay, lalo na nung variation na. Ang challenging. Wahahaha.

2011-05-18T02:30:00.000-07:00

Hello.

Ang tagal na rin noong huli kong post dito. Parang dati, napaka-refreshing pa ng blog ko. 'Yung tipong akala mo kung sino ako makapagsalita. Masyado na rin akong nadala sa mga pangyayari sa buhay ko, there are so much drastic changes. Unbelieveable, though, na 'yung hindi ko naisip na mangyari ay nangyari na.

Let us say this 'Jas' and this 'Little Miss Sunshine' ended up together. Noon, parang bitter pa ako. Syempre, sino bang hindi masasaktan sa mga pangyayari, 'di ba? Pero paulit-ulit ko na ring sinasabi sa sarili ko na nakakapagod nang masaktan sa iisang bagay lamang. Nakaget-over na rin ang mga kaibigan ko sa heartbreak na 'yun, I should too.

Wala na rin akong feelings kay so-called 'Jas'. Nawala na lang bigla nang hindi ko namamalayan. Minsan nga nagda-doubt din ako kung nawala na talaga eh. Kasi minsan naiisip ko siya, ta's naiiyak lang din ako. Oh, the heartaches. Pero minsan kailangan itago ko na lamang sa sarili ko 'yung sakit, kasi unti-unti na rin akong nawawalan ng kaibigan eh.

Yes, you heard it right. I've lost friends, friends that I trusted and cherished. Hindi rin ako 'yung unang lumayo--sila. Siguro mas mabuti na rin 'yung pinapabayaan ko na lamang na palamigin ang ulo nila. Ayoko sa lahat 'yung may iringan kami kung kailan natapos na ang HS life. Ayoko pa nung feeling ko na dinump ako ng mga kaibigan ko. Ang sakit lang, kasi sila 'yung inaasahan kong magiging kaibigan ko liek habambuhay, but we end up hating each other.

Bumabalik din 'yung first love ko. Hindi ko alam kung tama ba 'tong nararamdaman ko. Baka pinapaasa lang ulit niya ako, sinasabi ko sa sarili ko. Sa apat kasing taon na naghintay ako, sino bang hindi mapapagod? Sinong hindi susuko sa sinasabi nilang katangahan? Sinong hindi susuko sa sobrang sakit na naramdaman, 'di ba? Ayoko lang magsalita kasi ayokong masaktan siya ng dahil sa'kin. Pero mahal ko pa siya, hindi ko lang alam kung nasaan na 'yun.

Sa ngayon, I'm all alone. Hindi ko rin alam kung anong nangyayari--masyadong mabilis. Hindi ko inaasahan lahat. Sana man lang may sneak peek si Lord sa mga mangyayari. Ayoko kasi 'yung napag-iiwanan, saka 'yung iniiwan.

2010-12-22T06:17:00.001-08:00

Share ko lang, para maupload ko sa Formspring ng @kpopsecrets

2010-12-02T07:07:00.000-08:00

"It takes a great deal of bravery to stand up to our enemies, but just as much to stand up to our friends"
- Albus Dumbledore

You're words. They're undescribable for a peabrain like me.

Destiny. Diyan ka naniniwala eh, sa mga sanga-sangang pangyayaring nakatakda nang mangyari sa bawat tao. I can hardly believe that you are one of those people na umaasa na lang sa mga mangyayari, na things will properly fit on its destined place.

Yet, your belief about destiny is amazing. It does not involve love, or tragedies, it just involved one person, God.

Now I question my belief, tama bang coincidence lahat ng nangyayari sa paligid ko? That we have a choice, in making right or wrong decisions. But still, nasa atin lang 'yan. Parang enthwined lang din ang coincidence at destiny eh; they're like siblings.

2010-11-29T06:35:00.000-08:00

May kasalanan na naman ako sa kanya.

Sus, pag malat sila. Kala mo ba 'di ineedit yun? Eh 'di naman kasi sila malat! Ineedit yun alam ko, I'm not that stupid. XD Eh ba't pinagmumukha mong walang alam sarili mo? Potek. Anung nakakatawa sa cover? Wth. Get a life na lang! Gagi galit agad! Sorry naman! :)) Leshe.

Hanggang ngayon, nagsisisi ako kung ba't ako nag-joke ng ganun. In the first place, pinagtitripan ko lang naman siya kagaya ng pantitrip niya sa akin. Then it got worse, napikon yata. I almost forgot na sensitive siya. Ugh, get a life Joa. Why so stupid? Ba't ang gago mo?

Nakakainis pa kasi ang babaw ng luha ko. Naiiyak na'ko nung 'di na siya nagrereply. Maybe busy siya maglaro (or magcover) pero nakakainis pa rin. Kasi 'di niya na ako nireplyan. Ayoko lang ng ganito. Ayoko lang...

Nung naiinis sa akin yung taong mahal ko. Na parang ang bigat ng kasalanan ko. Oo, ako na tanga, ako na insensitive. Bakit? Gusto ko lang naman sumaya eh. Tapos ganito, masasaktan ko pa siya, that'll lead to us hurting each other.

Naalala ko lang 'yung kay Mara, kung pa'no siya nagalit sa'kin dahil kinuha ko yung VE Journal niya. Kung pa'no kami nag-stat wars nun. Naiiyak lang ako kasi nakakatakot maulit lahat ng nangyari.

Ano bang meron kapag ako na ang masaya? Ba't ako na lang palagi ang dapat malungkot?

____________

Pampa-GV, screenshots ng Inkigayo perf ng SM The Ballad kahapon at Miss You MV nila. :"> Ofcourse, Kyuhyun biased.

2010-11-27T05:37:00.000-08:00

Like what I have promised, magpo-photoblog ako about my KPop biases. Hindi ko napigilan, masyado akong inspired para gawin 'to. :">

이진기 (Lee Jinki)

Onew of SHINee. Hindi ko siya napansin dati kasi ang bias ko pa, si Lee Taemin. Pero great, namangha ako sa kanya sa Hello. Simula nun, I got hooked in his voice, pati sa bloopers niya. Chicken~

(NP: Hello - SHINee)

함은정 (Ham Eun-jeong)

Eunjung of T-ara. She's sizzling hot, you know. Lalo na sa I Go Crazy Because of You. She broke the rule of the maknaes. Hindi ko alam, basta naaattract ako sa kanya. Ang sissy kasi, hahahaha. And the news is, magkakaro'n daw ng Hello Baby ang T-ara. Yey!

(NP: Like The First Time - T-ara)

장현승 (Jang Hyunseung)

Seungie of BEAST. Nung isang araw ko lang siya nadiscover, share. Pero nakakatuwa siya, lalo na 'yung pag peace sign niya sa Beautiful. Ta's ako nga daw ang gagaya sa kanya sa Christmas Party, lol. Saka ang kyopta niya sa halos lahat ng MV nila. Bangs~

(NP: Breath - BEAST)

정수정 (Jung Soo-jung)

Krystal of F(x). Kahit ba ilang beses siyang awayin ng classmates ko, at kahit ipilit kong bias ko si Luna, bumabalik ako sa kanya. Hindi ko alam, pero baka siguro kamukha niya si Lee Min Jung. Nakaka-attract din siya, kasi kahit 16 lang siya, ang sissy rin niya. Hahaha, mukha akong pervy.

(NP: Mr. Boogie - F(x))

서주현 (Seo Joo-hyun)

Seohyun of Girls' Generation / SNSD. The girl I dream to be with. Sa napakataba niyang pisngi nakikita ko ang tunay na kaligayahan niya. Wow, matalinhaga. =)) Pero swear, sa kanya talaga ako unang naattract, lalo na sa Gee. Ta's nagmature pa siya sa Hoot. Ta's bagay pa sila ni Kyuhyun. Gahd.

(NP: Hoot - Girls' Generation)

조규현 (Cho Kyuhyun)

GameKyu of Super Junior. Sa bawat galaw niya napapanganga ako. Sa boses niya napapatili ako, oo, tili as in. Sa pelvic thrust niya, nababakla ako. What can I do? Lahat ng bagay tungkol sa kanya, gusto ko. I like his eyes. I like his voice. I like his stare. I like all the things about him. I like him. :"> That's cooooool~

(NP: Dancing Out (Rearranged) - Super Junior)

There you go. Lahat na 'yan ng biases ko, kahit finafollow ko rin ang Big Bang, Co-Ed at Infinite. Hindi pa lang nga ako nakakahanap ng makakapantay sa mga kumag na yan.

To my idols, saranghae! More power to you guys. I'm your no. 1 fan, jsyk. ;)

2010-11-26T07:02:00.000-08:00

Hindi ko maiwasang ngumiti dahil sa mga pangyayari ngayong linggong 'to.

Kaya ko nang sayawin 'yung part ni Jessica sa Hoot. Nakakaloko nga kasi kapag sinayaw ko siya, napakalandi, at napaka-improper nga, sabi ni Cha. Pero the heck, nag-enjoy ako sa steps eh. Buti nga't 'pag nasayaw, hinahatak agad ako ni Kirk para mag-hoot hoot hoot!

Pasok kami sa Finals ng CarolFest. ♥ Kahit lokohan lang 'yung practice namin, akalain mong makakapasok kami. Sabi nga rin daw, first kami. Parang 'di ako makapaniwala, kasi feeling ko sabog kami nun eh. Nanigas nga kami at hindi nagawa yung choreography eh. =)) Oh well, ang galing talaga ng Ein. Good luck sa Finals!

May progress na sa paper namin. Bonggang progress, kasi natutuwa na si Ma'am Basco sa nagagawa namin. Problema lang talaga ang main feat, tho.

Bumalik na 'yung dati naming pagkakaibigan. 'Yung asaran namin tuwing CS, pag-uusap namin sa Y!M, basagan ng trip kapag nagkasalubong, saka 'yung KPop fandom namin. Wala lang, kasi sobra kong namiss ang mga bagay na 'to. Siya nga, kahit asarin kami sa isa't isa, wala na lang sa kanya. Nangako din siyang magbabago siya. Sana totoo, kasi ayoko bumalik yung tamad na Jas. Ilang beses ba ako luluhad sa Quiapo Church para lang sa kanya? /:)

Malapit na rin pala mag-December 5. Wala lang, nakakamiss lang din siya. Naalala ko 'yung pagddrama ko nung isang araw, na parang nagkaroon na ng pagkakataon si Jas. Wala lang, ang bobo ko lang.

Marami na akong kaclose sa Einstein na hindi ko dati malapitan, gaya ni King. Wala lang, para na kaming magkapatid ni King sa closeness namin. Eh kume-KPop pa 'yun. Sabi nga ni Kirk, sa Christmas party, magpperform kami ng Beautiful eh.

Isaac - Doojoon
Kirk - Yoseob
King - Dongwoon
Bjon - Kikwang
Mark - Junhyung
Joannes - Hyunseung

Nakakatuwa lang, kasi dapat sila yung SHINee. Eh inadopt nila ako, mag-BEAST nalang daw kami. \m/

Sana forever na lang akong masaya 'no. Nakakapagod na rin kasi umiyak, palagi na lang pinapamukha sa akin ng mundo na alikabok lang ako. ._.

_______

May bagong addition sa mga bias kooooooo. :"> Jang Hyun Seung, BEAST. September 3, 1989. ♥

May isang araw talaga na magpo-photoblog lang ako ng biases ko sa KPop. Omo KPop = lovelovelove. ♥

2010-11-22T05:40:00.000-08:00

I was like :( yesterday. Pero ngayon, parang ang sarap magpaparty. =)))))

Nagpractice kasi ang Einstein. Ta's kagabi, nangako siya na pupunta siya. Oh well, mga 10 na (8 kasi ang meeting time) wala pa rin siya. Pero hindi naman ako umasa, kaya ok lang. Ang sarap magpaparty kasi promise breaker ang gago, na kasinungalingan na naman ang sinabi niya.

Napadpad kami sa Luneta. Sarado Children's at Paco Park eh. So nagpractice. Wala kaming napala, of course. Pero hindi na rin ako umaasang makakapasok kami sa Finals. Ang sarap pala nang hindi ka umaasa 'no, isang achievement.

Isang pic na kinuha sa Luneta, Einstein 'yan. At oo, nandiyan siya. Alam mo yung nagppractice kami tapos bigla siyang susulpot out of nowhere. And ayun, ang pogi ng suot niya. Military pants plus brown shirt. Perfect combo, ang galing din niya mamili ng damit. Bagay pa sa kanya. /faints

And I'm the one whose sense of fashion is a disgust. =)))) Anudaw. All blue, wtf? Narealize ko nga na blue rin yung payong ko eh, lol.

Tapos nag-Rob with them. Actually, ang kasama ko lang, si Denice, Danni, Angelique, Charlene and Jan. Gusto daw nilang lumayo kasi masyadong crowded. Ako naman, go lang. Kaya nagpuntang Greenwich, mahal. KFC, puno. Same with Chowking. Ta's napunta sa Yellow Cab, at bonggang napahiya kami dahil umupo lang kami, saka narealize na may Kenny Rogers. =))))) fail.

Tapos nasa KR na, naglumandi naman 'tong mga kasama ko. Saka feeling ko, ang takaw namin ni Jan Marie, kasi kami umubos ng mga tira-tira nila. Napakaingay din namin. Pero ok lang. Sana forever kong kasama 'tong mga 'to, ang saya kasi eeeeeh. :>

Ta's kumain din yung boys sa KR. Eh nandun si ano. Ta's nung paalis na kami, tinanong namin 'yung ice cream. Humingi ako kay Gab, sabi niya hingan ko daw si Bjon. So lumapit naman ako. Una, ayaw niya pa ibigay. Then biglang inabot niya yung spoon, in a way na parang susubuan niya ako.

Susubuan niya ako. My initial reaction is like Wtf, is this happening? Then ayoko naman magpaka-TA. Para ngang ang tagal nakahang nung spoon eh. So I grabbed his hands, then grabbed the spoon. Kinain ko ng buong puso yung ice cream, at ang sarap. Sumptuous. Ang sarap din kasi ano. Alam mo na.

Comic Alley. Tom's World. Nagpaalam si Danni. Dairy Queen. Dito ako naglumandi, ang gago ko kasi eh. =)) Naalala ko lang 'yung nasa Jollibee Los Banos kami, ginawa niya yun. So ginawa ko rin.

Jas' name. Napaturo pa ako sa cashier niyan ah. =)) Then umikot-ikot, ta's napag-isipang umuwi, with Denice and Gelique. Ta's nasiraan yung bus, nilipat kami sa kabilang bus. Nakauwi naman ng maayos, thank God.

Then, pag-OL ko (at pagka-stat ko)...

Winner. No need to explain. Ta's eto pang si Camille, nag-uwi ng bacon. Oo, 2nd si bakla. And I so like it. Like, siya ang tutupad ng mga pangarap ko. >:D< Hey BFF! Thank you! Go for Butuan! Mag-uwi ka ng terorista! =))))))

Sana ganito na lang buong araw, masaya. Shemay, ang saya saya ko. Ta's pasahan na pala ng paper oh, makapag-blog ako. =)))) Goodluck sa akin. Goodluck sa amin ni Jas. LOL JAS. =)))))

__________________

Before I forget, I must post this perfect pic of Kyuhyun. ♥

2010-11-21T06:38:00.000-08:00

I'm sorry I haven't updated you for months. Feeling ko masyado ka nang nagseselos kay Tumblr. Too much abuse of her wits, tho. Masyado na ring overpopulated ang Tumblr, lalo na't binuhay niya uli ang acct niya. Ayoko lang nung naiinvade 'yung privacy ko, kung saan ayokong makita niya, kahit pinagpipilitan niyang makita.

Papa's home. I've gotten new shoes, a USB, a phone. Hindi naman ako nahingi, sadyang dumarating lang sa akin ang mga bagay-bagay. Masyado nga akong masaya kasi parang naramdaman ko ulit 'yung disiplina dito sa bahay. Saka ang sarap pakinggan nung boses ni Papa na pinapagalitan ako. So sad that it'll just last for a month, tho.

That's the only reason why I'm happy, plus the fact that the friendship's getting better again. Pero nakakapagod lang kasi 'yung ginagawa ko ngayon sa Journ, wherein I take full responsibility in layouting. I'm so dead tired of my grades, of all the problems I encounter in school. Ta's eto pang mga kasama ko, sa'kin inaatas lahat. I mean not all. Naiinis lang ako kasi 'yung mga may kakayahan, ayaw tumulong. Ako nga 'yung associate editor, feeling ko naman, beadle ako. ;_____;

At least Ma'am Basco's satisfied with my work, 'yun lang ang iniisip ko. Ayoko na rin munang mag-isip ng problema, baka maghanap ulit ng butas 'yung ilan kong kaklase, saka ako saksakin 'pag nakatalikod ako. At saka ayos na rin naman ako sa Einstein eh, sobrang ayos na nag-eenjoy na'ko. It's just that yun pa rin, ako ang inaasahan. Ako nga pala ang leader, I forgot. Pero hindi naman ako yaya, 'di ba?

Parang ang dami kong problema, 'no? Buti na lang andiyan 'yung best friends ko. Kahit 'yung dalawa lang, si Danni at Camille. Hindi ko na rin naman maramdaman ang pagiging best friends namin ni Bjon. As in, ugh. Parang by name lang kami naging best friends. We don't even talk at school. At kung kailan ko siya gusto kausapin, magagalit siya. Like, are my actions wrong? Buti nga ngayon, bumabalik 'yung dating closeness. After lang nung sembreak. Buti nga 'yun, wala na ulit ilangan. Hindi na rin ako nag-eexpect na magregalo siya sa akin pabalik. It's just the fact that.. he's telling me things I don't want to know.

Pashare ako. Sa wakas, nagkakausap na kami ni Ate Lollipop. Sige, bye.

I know that Ms. Lollipop, a freshman who he's crushing on. I may be jealous, but I don't know. Things are different now, in a snap, I'll be like crying in the corner again because of him telling me things like that. Kahit nung kay Jee naman eh, ganyan din. Btw, hindi pala sila. At hindi na magiging sila, I guess. Sabi niya eh.

Then here comes Little Miss Sunshine. She's so epal I want to cut her throat. Oo, close kami, pero err. Malandi siya, as in. Saka alam mo yung nagtanong lang ako ng What if in love na ako sa kanya? Bigla niyang binalik sa akin 'yung tanong. Parang ang sarap sabihin yung Back off, bitch. Tapos kachat ko siya kanina, akala mo kung sino makatanong. Ewan ko. Siguro I'm jealous, but ang laki na ng galit ko. Parang sa isang dagit niya makukuha na niya yung taong pinanghahawakan ko.

And I'm so afraid that it'll happen.

All I want is rest, really. I want a break from all the stress I'm feeling. Kahit ba sumali ako sa Hunger Games, ok lang. At least I can assure myself I'm going to die, my last escape plan. Desperate.

And please, to all those people visiting this site, don't pester my chatbox. Ang tahimik niya dyan eh. Kthanks.

2010-10-26T04:31:00.000-07:00

Want to post some things before October comes to an end. HAHAHA. I have so much to tell you, but I really have so much time. Sorry dear blog. :(

1. Einstein = satisfaction.

Ok na rin ako sa Ein. (Yay!) Hahaha. Naintindihan ko na rin yung side nila. They find me weak kasi eh. Kasalanan din ng ~~stress~~ sa buhay ko kaya ako nagiging weak. Pero malakas naman si Super Jong eh, 'yun nga lang, kailangan nya ng sidekick. HAHAHA STOP THAT FCKING TALK JOA.

And konti na lang kinaiinisan ko sa Ein. Isa na nga lang eh. Haha. Nakakainis kasi ang epal niya, saka hindi ko trip yung trip niya. Ayoko rin nung backstabbing act niya sa'kin. Pinagkatiwalaan ko siya, akala ko ok na. Hindi pa pala. Shtbrx.

Pero ok na ako. Hahaha. Lalo na nga akong naging close kay Alexis, don't know why. Hahaha. Minsan lang tagilid trip nila. Alam mo na, stress din. Pero kaya 'yan. Kakayanin kong maging responsible. :>

2. I almost forgot what I have to write. AHH THE FDAY THING.

Crap lahat. Speechless. Dumating naman si Kulot, pero hindi ko nakita. Alam mo yung sana hindi ko na lang nalaman na nandun siya? Akala ko tuloy hindi lang talaga siya pupunta. Wala eh, umasa ako. Ako na ang tanga. Hindi ko alam.

Saka isa pa. Nakakainis lang lahat ng naririnig ko at nakikita ko about him. Yes, him. Hindi ko alam, sobrang sakit kasi eh. Hahaha. Let's talk about it later.

3. Surprise(s).

HAHAHA. Last week was our 2nd Perios. Sa 3rd day namin (yes, the ACTUAL third day) nakita ko yung gusto ko makita, si Kulot. HAHAHA. Unexpected me is unexpected. Bumili lang kasi ako ng folder para sa portfolio ko, 'tas naisip kong dumaan sa harap ng Main. Then I found two unknown people, then paglingon ko sa left ko, andun siya. I said "hi", then she replied with a smile and greeted me. AWESOME AYT? Hahaha. Mukha na kong tanga kakatakbo after nun. Then I heard her say to her friends, "Siya yun oh". ALAM NA. :"> Atleast I know she's thinking of me. HAHAHAFEELER.

4. Sembreak. \m/

Rest time. Time for my KPopping. Kada araw may bago akong group na finafollow. HAHAHA. Natutuwa ako sa T-ara saka sa Co-Ed. HAHAHA. Fourth day ngayon, F(x). ♥

5. HIM.

Ohyes it will be a lot.

I'm happy that he treats me as his best friend. Sabi kasi ni Alexis, tinanong niya si Bjon about dun sa pagkakaibigan namin. Um-oo naman siya nung tinanong siya kung best friend niya ba talaga ako. Hahaha. Siguro nakakatuwang isipin na ganun nga, pero nasaan yung pagiging best friend niya? Hindi sa pagiging selfish, but when I need him by my side, where is he? Parang forever lang niyang pinapamukha sa'king "tawagan" lang yung ~~best friend~~ eh.

At isa pa. Nakakainis na umasa ako na may mangyayaring thrilling nung FDay. HAHA MINDFUCK. Kahit man lang picture na kaming dalawa lang. Wala, parang wala lang. Naglumandi pa siya sa harap ko. Haha. Kaya hindi ko naiwasang umiyak sa tabi ni Hannah saka sa bus with Jan. Hindi ko alam. Gusto kong mabingi at mabulag nung mga panahong 'yun. It was my last, yet it became worse. :(

AND I HATE HIS FRIENDS. Alam mo 'yung napapasama siya dahil sa mga kaibigan niya? Hahaha. Ako na concerned, pero nakakainis na hindi siya nagfofocus sa studies niya. Tangina, ako dapat nagsasabi sa kanya eh. Pero hindi eh, nagkakailangan kasi.

Ayun, nagkakailangan. Sino bang hindi maiilang sa mga ginagawa ko? Halos ipalandakan ko na sa mundo na ♥ ko 'yun, tngna. Napapamura tuloy ako hahaha. Ako na talaga ang gago. Ako na.

Ngayon? Ni anino niya hindi ko maramdaman. Mas ok nga yun di ba? Pero hindi eh, namimiss ko lalo. OL nga, hindi naman ako pini-PM. Oo, dapat ako unang magPM, pero 'di ba lalabas na malandi ako? Saka pag pini-PM ko, palaging "wait" saka BRB sagot. Tangina wala ba akong panahon? :(

HAHAHA DRAINED. T_T Buti may KPop. Pero minsan nakakainis kasi hindi ko na kinakaya yung mga bagay. Wala na, drained na talaga.

Kfine, thanks kung binasa mo hanggang dulo. >:D<

2010-09-30T08:36:00.000-07:00

Hindi na ako natutuwa sa kanila. Una, nakakainis 'yung ingay nila. Umagang umaga pa lang, magsisimula na 'yung isa sa kanila na sumigaw at mag-ingay. Ta's eto namang iba, sasabay pa. Nakaka-BV pa 'yung first period namin. Ugh. >~< Ta's practice kanina ng Field Demo. Nilipat kami dahil nakakahiya daw kami sumayaw. Duh, nakakairita kasi 'yung boys. Ayaw magtino, tanginaerzzz. Pa'no pa lang pag may formation na? Nakakainis.

Ayaw ko na ngang nagpapanggap sa harap nila na masaya sila kasama. Oo, lumalayo na ako. Sino ba kasing matutuwa sa ganyan? Araw-araw na sistema. Ta's ako pa sisisihin sa lahat ng bagay. Ako na ang inaasahan, ako pa ang sisisihin. Parang gago lang, nakakairita.

Sorry for ranting, dear blog. I know walang makakabasa nito. Just few of my trusted fellows. Nakakaasar lang. Magtitiis pa ako ng like 6 months sa kanila. Ugh. I wanna Moseley. I wanna college.

I wanna run away with you.

_____

So keep holding on, 'cause I know we'll make it through

Hindi ko alam. Feeling ko natalo na ako sa nararamdaman ko. Sinisigaw kasi ng utak ko na, "Itigil mo na 'yan. Maling mali na 'yan." Pero alam mo kung anong pinaglalaban ng tibok ng puso ko?

"Walang mali sa pagmamahal. Handa ka namang masaktan, 'di ba?"

Gagu kasi ako eh. Ba't ba ako nagkagusto dun? Una sa lahat, lalaki ako. Madami [sobrang dami nga eh] akong nagugustuhang babae. Pero whattheeff, what's wrong with him? Pa'no ako nagkagusto sa katulad ko? Oo, badboy look siya, and it sucks. Ayoko sa mga ganung itsura. But there's something in him eh. Sabi nga ni Denice, pogi siya. Eff, oo na. Pero how? How in the world na nagkagusto ako sa kanya?

Siguro nga, kasi bestest friend ko siya. Wala kasi ako ganung kaibigan sa lalaki. Naiirita kasi ako sa mga katulad ko, nanloloko. Eh parang iba, ibang iba siya. Naloko pa 'yun ng babae ah! :)) Saka there's some kind of effing feeling 'pag kausap ko siya dati. Ngayon, ugh. I'm dumped.

Baliw kasi mga kaibigan ko, pinag-uusapan siya one time. Eh ako naman, hindi umiimik. Ta's nung nasabi ko na lang yung mga linyang, Oo, pogi nga siya. Sumabog ang katotohan. Nagmukha akong tanga. Ta's lumaki 'yung issue. Alam na niya ngayon, pero wapakels daw siya. Hahaha. ~~Kaya yata lalo pa akong nahulog.~~ Amp!

Gagu ako eh, 'no? Isipin niyo 'yun. Nakakairita ako. Bakit naman kasi? Tapos kanina, nag-usap kami. Madami kaming pinag-usapan, 'yung cosplay niya [yup cosplayer siya] , 'yung sa contest ko. Ahm. Ta's nung 'yung girlfriend na niya 'yung pinag-usapan, ugh. Yumuko lang ako nun sa may marble na stage at sinabi sa sarili ko na Kung alam mo lang kung ga'no kasakit. Shet. /wrist

I'm dumbfounded. I'm a fool. Hindi ko alam kung ba't ko natripan iblog 'to, pero kasi nararamdaman ko na 'yung thrill eh. I think he's making me happy. Amp, pareho kami eh. Hindi pwede. >~< SHATAP JOA. Stop. Stop this foolishness. Baliw ka lang. Wala lang si Mara kaya ka ganyan. ;(

Ta's nung pauwi siya. Dapat sasabihin ko bye eh, tapos iba lumabas sa bibig koooooo.

Ako: [kumakapa ng sasabihin] Uuwi ka na?
[shet. ba't yun sinabi ko?]
Siya: [humarap] Oo.

Ta's tumalikod siya. Shet, tanga ko. Tapos sinabi ko sa sarili ko Kung tatalikod 'yan, may pag-asa ako. Y'know what happened? Dumbfounded. :{

Sorry for the long tlkshts. Gusto ko lang maglabas ng lahat ng pwede kong ilabas. Hindi ko alam. Ayaw ko iconclude na mahal ko na siya. Shemay, so impossible. Must not happen. Nagiging clumsy pa ako 'pag andiyan siya. Waaaaah. Every time he's around, or he's what I'm thinking, it gets more deeper. The more it gets deeper, the more it hurts. It really sucks, yknow.

It sucks bigtime, that I already love him.

2010-09-27T06:20:00.000-07:00

“ 'Wag kang mag alala. Poprotektahan naman kita eh. Nandito lang ako..”
-Kenji to Athena; SDTG.

Busy ako sa dami-daming gagawin babasahin. First, ~~Les Miserables~~. Tapos gusto ko tapusin 'yung SDTG, masakit lang sa mata 'yung 3 hours straight kang nagbabasa sa harap ng PC. Feeling ko within two months, I'mma wear glasses naaaaa. O_O

Last Thursday and Friday, galing akong PNU. Yehey, contest ko. Dito magtatapos ang lahat ng trinain ko for like 4 years. Ayan, okay naman 'yung mga seminar at 'yung contest. But y'know the purpose why I'm there, 'ayt? Idagdag pa natin ang kalandian ko sa kanya.

1. Batiin niya ako ng goodluck. ^^
2. Manalo sa contest.
3. Makita ko si Kulot sa PNU.

Ok. Fail ang first day, having the fact na wala man lang galing sa kanya na "good luck". Ta's nakita pa ni Gelique si Kulot habang bumibili ako ng frap. The hell, ang malas koooo. O_O Ta's 'yung place pa na pinag-stayan namin for the contest, ang inet. Sinong 'di mabi-BV?

Second day was the opposite. First, nag-"Jude luck" siya. Ta's nag-bid pa ng goodbye. Hahaha. [ako na ang malandi hahaha] Ta's alam mo 'yung after ng Photojourn Seminar, while going to the ice cream stand with Brian, i found heeeeer.

Ako: [stunned]  Mara!
['di yata narinig]
Ako: [louder]  MARAAA!
Siya: [gulat]  Uyyy!

Now that's what you call heaven. :"> Makakaraos na ako ng like 5 months. HAHAHA. Alalahanin niyo, mahal ko pa rin 'yan aaaah. <3 Then nanalo pa ako, 4th. Grabe, super kaba 'yung nafeel ko. Well, thank God it's Friday. Thank God it's September 24. Wahahaha. :D

Ngayon lang ulit nakapag-blog. Pasensya na, nakakairita lang 'yung mga kaklase ko. They think sila lang priority ko. Sarap balatan ng buhay. >~< Haaaay. Isa pa 'yang si ~~258~~. Alam mo 'yun, feeling ko there's something na. May nagging feeling na.. err.. is there more? Can I fight this feeling? WILL I fight this feeling? [i would not, swear] Ayoko na lang palaging lumabas na tanga sa huli. Palagi na lang ganun. Pinapaasa ako sa mga sulyap na 'yun, pero sa huli, ako ang talunan. Parteyyy for all lozers. <:P

"Hindi ko alam kung bakit pinipilit ko pa rin yung sarili ko sa kanya. Hindi ko alam kung bakit sumasama pa ako sa kanya kahit alam kong masasaktan lang rin ako sa huli. I’m still hoping that he’ll change his mind. Na baka ako yung piliin niya."
-Athena; SDTG.

2010-09-20T07:10:00.000-07:00

"Passing through the grim days and nights, I'm happy that everyday, I have you near me, caring for me."

Pieng Ter, isa sa mga ST ng Love of Siam. It's all about love, in a different situation. Alam mo 'yung sitwasyon ko? Iyan 'yun. Iba lang kasi imposible lang.

Hanup. Masaya na ang araw ko, kasi nakatakas ako sa mundong nais kong lisanin. Pero hindi ako tuluyang masaya. Bakit? Kasi naiwan ko 'yung mga kaibigan ko doon, patuloy na nasasaktan sa mundong 'yun. Wala akong magagawa. Ba't kasi ganun? Hindi na talaga nakakatuwa ang mga ingay. Akala mo ang perfect nila, pero gahd. So arrogant, so messed up. >~<

Ayoko ring nakikita na habang ako masaya, 'yung mga matatalik kong kaibigan, malungkot kasi may nangyari. Ayoko 'yung ako lang 'yung masaya. Parang naglolokohan na lang kami ng tadhana, parang ~~nakakaputa~~. Sana lahat masaya, kahit kaming mga malulungkot at nag-iisa lang palagi. Gagi ang unfair moooo. :(

Ngayon ko lang pala mababahagi ang paglalakbay ko noong nakaraang linggo. Sige, ishe-share ko na nga. Maiksi na lang rin, nakakapagod magkwento eh. :D

UPLB visit; 09/15/10 Ako, Kirk, Denice, Bjon, Eleanor, Charlene. Last trip namin 'yun sa UPLB. At himala, huminto kami sa isang mall para kumain ng lunch. Saka maaga rin kaming nakarating ng Biotech, eh 1 pa 'yung balik ng mga tao dun. So naghintay kami. Buti na lang at nandyan si Manong Driver para iligtas kami sa kabaliwan na 'to. LOL. Ayan, positive naman ang results ng research namin, thank God. :D

NCAE & Field Demo Practice; 09/16/10 Nakakaloko 'yung NCAE, parang coloring book din. Buti at si Ma'am Katipunan ang proctor namin. :"> [ay landeeeee] Ta's practice ng facilitators sa Field Demo. Nakakapagod, pero enjoy 'yung sayaw. Nakakalula 'yung lifting. O_O

ACET & Overnight; 09/17/10 Feeling ko ang low-class ko sa Ateneo. I feel so small and so young. Ang conio ng mga tao. Pero ayos lang ang ACET, nakakabaliw 'yung Logical, Numerical at Abstract. Super time pressured. >~< Ta's nakipag-meet sa groupmates ko sa rsrch. Nag-o'ernight sila sa amin. Mga 3AM na kami natulog, at ako unang natumba. <:P Sayang wala si Bjonritz.

Ate's treat; 09/18/10 Pagkahatid namin sa mga rsrch groupmates ko, punta kaming SM Southmall. Nilibre ako ni Mama ng scramble, ta's nang-treat si Ate ng pizza sa Greenwich. Plano pa naming bumili ng ice cream, kaso dumating si Kuya. Hahaha. :P Minsan lang ako maging masaya kasama ang family ko. Pagbigyan niyo na ako.

All in all, for a while naging masaya ako. For a while. Sandali lang 'to, Joannes. Bukas makalawa, iiyak ka na naman. Bukas makalawa, magrereklamo ka na naman sa napakapatas na buhay na 'to. Great life. We're all just stupid mugpies.

And by the way, it feels like tanggap ko nang sa PNU talaga ako magcocontest. Longer time to search for Mara sa PNU. Kahit ba hindi na 'yun yung goal ko, at least, may purpose 'yung contest na 'yun. Kasama ko naman si Angelique. :D Pero hindi ko maiwasang mainggit sa magmi-Mini Press Con. Parang ang swerte nila, kasi 'yung hardwork nila for 3 years, magkaka-bunga. Ako, nagka-bunga nga, sira naman binunga. Shunga.

And it feels like I'm falling, amp. :<

_____

PS: Happy birthday kay Nanay ngayon at sa Kuya ko sa Friday. <:P Parteyyy!

2010-09-12T00:00:00.001-07:00

"'Cause you know I'd walk a thousand miles, if I could just see you tonight."

I don't know what happened at naging active ako muli sa blogspot. Thanks to my best friend Danielle for hypnotizing me. @-)

The line? It's from A Thousand Miles by Vanessa Carlton. Parang ang tagal na niyang kantang 'yan. Yet, nung pinakinggan ko lang ngayon, it hit me like a bowling ball. Tama nga naman 'yung nagsabi niyan sa TV, I'm finding a way to see her again.

The story begun in an ordinary way for a guy. Guy meets girl, love at first sight. Idk, pero nakakamangha yung curls ng buhok niya, and her gaze. Parang 'pag tinignan ka, parang papatayin ka. Fierce.

That was four or three years ago. First year ako nun, second year siya. English camp kasi 'yun eh. :) Ta's nagtanong ako sa mga busmate ko kung sino siya, until I learned that she's from Rutherford [my ~~dream section~~]. Pinakilala ako sa kanya, pinakilala siya sa akin. I give her gifts, I receive none. At pinapangalanan ko pa 'yung gifts na 'from Secret Admirer'. How oldies, ang panget na pakinggan ngayon. >~<

Una, naflatter siya [that's how she described it]. Ta's nung lumala yung feelings ko, nairita siya. Tama nga naman, para kasi akong ~~stalker~~. Alam mo yung gusto ko siya makita every now and then? Kaya siguro nagalit, nairita. Para kong sinakluban ng langit at lupa noon, nung second year ako. Inaway niya ako sa stat. Idk. Para akong tigang. T_T

At nagsulputan yung mga "admirers" niya. Alam ko namang talo ako eh. Pero hindi naman ako sumuko. Ta's dumating nung third year ako, nagsimula na kaming magpansinan. Ok na yun, parang heaven na rin. At least nagkalakas na ako ng loob ibigay sa kanya lahat ng regalo ko sa kanya. :D Ta's nagsayaw kami nung Prom [that caused me to cry]. Ang haba ng pinag-usapan namin. Parang ang tagal. Pero isa lang yung nag-cling sa utak ko hanggang ngayon.

"Masasayang lang 'yang pagmamahal mo kung mapupunta sa akin."

Heartbreaking, eh? Still, I've waited for her. Hinihintay ko pa rin siya hanggang ngayon, kahit graduate na 'yun. Kahit ba magmukha akong tanga, handa akong maghintay ng ilang taon para sa kanya. True love ko yata eh. Sa'n ka pa? First love and true love. Pak na pak.

That's very brief, actually. Mahaba pa talaga 'yung love story namin, kung matatawag man yun na sa amin. It's just mine. Pero sana dumating yung time na maging amin talaga 'yang love story na 'yan. :D

Sa PNU pa siya nag-aaral. Ka-batch ko pa kapatid niya. [remember my blog about PNU stuffs? i'm referring to her] Ayun. I wanna share pa man din yung message niya sa akin nung last days [oo nagmessage siya!], pero akin na lang siguro. Ayoko maging total blogger, like what she said.

That's me and her nung graduation nila. Nagpresenta pa akong maging usher para lang makita siya umakyat ng stage. :) That's the first and last photograph naming dalawa.

To Mara Denisse Diwa, nandito lang ako. :)

_____

P.S.: How I wish mabasa niya 'to. At sumugod siya sa school at hanapin ako. It's been five or six months since 'di ko siya nakikita. Miss ko na 'yung kulot niyang buhok. Miss ko na si Kulot. T_T

2010-09-11T00:34:00.000-07:00

"For a long time that's all I could do, howl and scream and cry like the wild animal of the night I'd become."

From Vampire's Assistant. :> Done with Book 2 of Cirque Du Freak. Isa yun sa mga best books na nabasa ko. Friendship. How you owe your life to someone. Heroic yet tragic. Unbearable.

And my grades. Geez. Walang failing, thank God. Nakakawindang lang din yung Math ko, kasi 91 ako. How in the world did I get that grade?! Parang ang baba ng expectations ko, [maybe 88 or 89] ta's with flying colors pala grade ko sa AG. Hooray for me and Danielle. [92 kasi 'yang babaeng 'yan]

Ugh, and the other grades? 92 sa AdChem [really questionable] at HRO. Does that mean I'm a responsible president? /:) Ta's 86 sa Computer Science. Great, anong ginawa ko dun, eh halos ako na gumapang para sa group namin? Babalatan ko talaga 'yung teacher na yun.

All in all, happy na rin siguro ako sa grades ko. With my average ranging from 88 to 89, kaya kong gapangin ang pagiging Silver Medalist. :> Let's keep our hopes high, fellas.

______

Binuksan ko yung message archives ko sa Y!M at FB. And look what I've found: messages that made me both smile and frown. Hahahaha. Namamangha lang ako, kasi ngayon, alam na niyaaaaa.

8/24/10 Sumuko na ako. Desidido na ako. Sure na? Wala nang bawian? Bakit? Mukhang may bago na akong mahal. [awww]

8/25/10 Landian sa FB. Like yeah, congrats talaga. [tunog sarcastic, amp] Landian ba yun? Asa naman. Sige na, ikaw na magpangaral sa akin. Sorry naman! :)) Pero seryoso kami. Wow, nice. I'm happy for you. Hahaha. Sorry na. Hindi naman sa iniinggit kita, pero isa ka lang sa napagkakatiwalaan ko. Kaya sayo ko shineshare. ^_^

... Pagod na pagod na ako mamisunderstood ng tao. Baka bugbugin ko sila! Weh? Pagtatanggol mo ako? Oo naman. Sige, tignan lang nila. Pag over na, nandiyan lang ako. [kilegzzzz]

8/27/10 Sige makipaglandian ka muna dyan. Ge, selosness? Ay? Sino nagselos? Wala. Meron eh! :> Ikaw. Hahaha. Ba't akoooo? [patay] Wala lang. [aaaaah]

9/7/10 [gets niyo na kung paano nagsimula ang usapan] Sorry talaga. I mean, wala, nvm. Hahaha, oo nga, sorry na. Ok na. No need to repeat. Sure ka diyan ah? Syempre ano, gets mo na 'yan. Oo. Wala akong mukhang ihaharap sa'yo. Gets? I mean naiilang ako pag andyan ka. Hindi na kagaya nung dati. Kill me nao, waaah. Ganun? Oo. :| Nge, wala yun. Sabi mo eh. Ayoko lang mawala yung best friend ko na kagaya mo sa tabi ko. Yun lang talaga. Hahaha. Salamat. ^^

Siya. Ako. I wish di niya yan mabasa, or yung someone man niya. Blogger talaga ako, walang paawat. >~< Still, I thank God I have that person beside me. Kahit ba mali, alam ko, tatanggapin niya pa ako. ;D

2010-09-10T05:09:00.000-07:00

Here's my Christmas wish list:

Artemis Fowl series [a really must have]; Secrets of the Immortal series; Red Pyramid [and its upcoming sequels]; Percy Jackson & the Olympians series; Bonamana versions A & C - Super Junior; Me - Super Junior M [even if it's zo limited]; 39 Clues series; Diary of a Wimpy Kid series; How to Train Your Dragon series; Hunger Games series; Nu Abo & Chu - F(x); Cirque Du Freak series

It may be a lot, pero gusto ko lang naman magkaro'n ng mga 'yan. Kahit ba material na bagay, sana ibigay sa akin ni Lord. :D Or si Kyuhyun. Sapat na si Kyuhyun para sa Christmas na 'to. Makukuha ko naman yata yung Artemis Fowl sa birthday ko eh.

Speaking of gifts, nahihirapan ako maghanap ng regalo para sa 10 taong bibigyan ko sa Christmas. Konti lang bibigyan ko, kasi sila lang yung tunay na nakakaintindi sa akin (mostly). :) Hahaha. I don't expect na may regalo din sila sa akin pabalik. Basta maappreciate man nila yung gift ko.

_____

Nakakaiyak yung pinapakinggan ko, Pieng Ter. After what I've read, wala lang. Tama si Denice, nagseselos ako. Ano naman? Wala akong karapatan. Wala talaga. Pero naiinis ako sa mga binabasa ko. Kasi may nagsasabi sa utak ko na ~~hindi~~ naman niya ganun kamahal si *ano*. Idk. Idfc. I just want to get rid of this feeling. >~<

_____

Kuhanan ng cards bukas. :S Party na rin kasi 90 ako pareho sa Advanced Chemistry & Physics. The hell minsan lang ako mag-line of 9 sa Science sa first quarter! :) Ta's 88 sa Finite Math. Ta's pasado sa Computer Science. Feeling ko rin naman pasado ako sa Math, feeling ko lang. Ta's pasado sa Journalism. Kaunti na lang alalahanin ko. Hahahaha. Parteyyy! <:P

2010-09-09T06:56:00.000-07:00

"Ayoko lang mawala yung best friend na katulad mo sa tabi ko."

Binaba ko na ang huling alas. I'm the loser, as always. Ako na naman ang umiiwas, ang lumalayo. Pero siya, nagri-reach out sa akin. Tama nga naman ang sinasabi ng mga kaibigan ko, ba't ako lalayo, kung wala naman siyang pakialam sa sinasabi ng iba?

And I'm zo scared. Feeling ko, I've fallen to the trap. Alam mo na, gets mo na 'yan. Hindi ko alam. Hindi ako makapagsalita ng maayos 'pag andyan, 'di makatingin ng diretso. Oo, ako na ang malandi. Still, I feel the pain na nararamdaman ko nung una. It's wrong, I know.

Luckily, I have my friends at my back. My true friends. Nasa akin na 'yun kung sino sila. Alam ko namang nandyan lang sila para sa akin eh, kahit ba napakamali nitong nararamdaman ko.

_____

Maaga akong umuwi with Denice kanina. Pero napadpad kami sa SM Southmall, at napagastos rin kami. Nakakatuwa talaga si Denice. Buti na lang talaga I have her as a friend. :D Thanks sa pagkain kanina. At oo, bagay 'yung tinignan natin sa kanya. :D

Hindi tuloy Andromeda bukas. :( Pero may next time paaaaaa. Dahil lang talaga sa mga ano kaya hindi kami tuloy. Amp. >~<

And I want Artemis Fowl. Yung libro haaaaa. Namimiss ko lang si Holly at ang adventures ng LEPrechauns.

_____

Goodluck sa copyreading ko. Sana man lang, maenjoy ko ang last year ko sa 4th year through Journalism. Saka isa pa, magamit ko rin yun para makita siya. Alam mo na, PNU contest stuffs. /crosses fingers That's my only chance to see her once again. O_O

"Even the best fall down sometimes."

2010-09-08T06:52:00.000-07:00

I've deleted my past blogs as I changed my URL again.

Because once again, the hero faces his so-unforgettable problems.

Bago ang lahat, let's make a simple introduction.

The name's Joannes Paulo V. Castro. 15 ngayong taon, and turning 16 sa January 20. Isa akong Cavite boy, kaya noong una akong tumapak sa Manila Science High School, it's like *whoa*. Culture shock, I guess.

I'm currently studying in the said school, at nasa 4th year na ako. Dumaan na ako sa napakaraming pagsubok, at fortunately, nalagpasan ko. Isa lang naman 'yung hindi ko makayanan eh. It's the fact of ~~living without her~~, and facing the ~~criticisms~~ of others.

All I want is to escape reality. How I wish I'm living in a world full of fantasies, wherein I'll be the happiest person in that place. Pero hindi eh. Sa reality, ako ang may pasan sa mundo. Ako ang palaging nagpaparaya, ang nasasaktan. Unti-unti na ngang nawawala yung pokerface ko, kasi hindi ko na kaya dalhin yung sakit.

That's why I'm going back to my past URL. Journey to impossibilty. It's like an endless dream of mine, to escape, just for a while, from the pain of living in this world.

Enough of the drama. Nasabi na ang dapat sabihin. Maybe that's the purpose of blogs: so you can express what you feel. Just relink my blog site, puhleeeeeaz. Thanks. Good night, mongrels. :*